Het is komkommertijd in televisieland. De tijd van eindeloze herhalingen. Niet voor Zachte G TV. Wij willen vooruit en daar gaan we deze zomer hard aan werken. Herhalen mag je zelf doen op ZGTV We gaan niet op zwart. Nee, we zijn niet dood. Want wat ons niet doodt maakt ons alleen maar sterker!

Harder
Wij worden harder. Harder om uit te roeien. We vertakken, spiltsen ons op en dringen overal binnen. We komen met hardere statements. Hardere kritiek voor wie daar om vraagt. We gaan het hardst roepen van alle roependen in de culturele woestijn en brullen harder dan Tarzan in de creatieve jungle. Wij gaan hard op informatie. Wij gaan hard op creativiteit.

Better
We gaan verbeteren, want ook wij weten niet alles. Ook wij maken fouten. Help ons. Vertel het ons wat wil jij zien. wat wil jij weten.

Faster
We worden een hashtag #ZGTV. Korter en dus sneller. Dit is nu. Dit is Live! We worden sneller; digitaal zijn we er als eerste bij. We worden sneller dan een zoekopdracht van Google.

Stronger
Zachte G TV wordt sterker, want we zijn bijna dood! Tot in het najaar!

Donderdag 14 en vrijdag 15 mei. Conferentie Lieu de Passages.
Het was vast érg belangrijk, al die andere bezigheden van wethouder Jacobs, maar zijn flitsbezoeken aan de MCH2018 conferentie Lieu de Passages werden hem niet in dank afgenomen. Wellicht kort, maar wel krachtig bezoek is men dan geneigd te verwachten. Een vurig betoog van een man met een missie. Een man die zelfs speciaal iemand heeft benoemd om het hele verhaal Maastricht Culturele Hoofdstad 2018 te onderzoeken. Een man die later nog ‘voorbij’ zal komen (op nieuwe schoenen en met valies?).
Terug naar onze wethouder. Helaas, geen mooie stichtelijke woorden voor een kickstart van de conferentie. Open deuren en platgetreden paden in mijnstreek Engels dat de Maastrichtse wethouder blijkbaar machtig is. Lieu de Passages.  Plekken van doorstromen! Snel verder met het programma. Gestommel. Conclusie eerste keynote van Greg Richards: ECOC wordt steeds meer een regio-ontwikkeling instrument voor deelnemers en een EU reclamebord voor Brussel (ik hoor stemmen!).

Het conferentie-programma bood een allegaartje van sprekers de meesten zonder binding met de regio. Wat een pluspunt   was om al die grote ambities van die ‘kleine stad’ eens met gezonde afstand te beschouwen. Meestal leverden de thematisch geordende workshops helaas geen sterke of vurige debatten op. Op vrijdag gaf de keynote van Hans Mommaas aanleiding tot het zetten van vraagtekens bij de Euregio (eerder al dehot topic). Opnieuw werd er her en der gesproken en gediscussieerd. Opnieuw Gestommel links van mij.De resultaten van twee dagen inhoudelijke discussie werden tijdens de ‘Closing plenary’ aan de vijf heren en een dame (excuustruus?) op het podium voorgelegd.

Het venijn deze twee dagen duidelijk in het staartje. De grote voorganger Guido Wevers was na de afwezigheid op de eerste dag (hij ook al), dit keer duidelijk aanwezig. Guido was zogezegd op weg met zijn nieuwe koffer. Wij als creatievelingen, cultuurmakers –en in Ainsi op dat moment vooral veel theoretici- moeten een uitrusting voor de reis richting 2018 aanschaffen. Duidelijk is voor Guido, dat de jeugd het moet gaan doen. Maar voordat de reisleider de jeugd de weg kan

wijzen, wordt hij van links getackeld door Koen Brams, de directeur van de Jan van Eyck Academie.

En passant neemt hij ook buurman Leo Swinkels mee die hij New Age praat verwijt. Swinkels opende inderdaad veelbelovend meteen shakespereaans: “Damned”. Brams: “We weten verdomd goed waar we naar toe gaan”. Koen vertel het ons! Brams legt in ieder geval de vinger op de zere plek. Moeten we MCH2018 wel willen? Wat is de legitimiteit van Guido’s mandaat? Meneer de wethouder kunt u hierover…

Jean has Left the building…

Algehele reddeloosheid lijkt ons deel, vlotten met politici, vlotten met kunstenaars, vlotten met instituten. Ze zijn roepende op een onstuimige Brusselse zee. Bang voor piraten en voor elkaar. Tijd voor een zeewaardig schip met eensgezinde bemanning! Dan eerst naar huis om even bij te komen, voordat we die oceaan opnieuw  proberen over te steken. Wellicht is het een idee ook de bevolking over dit idee te informeren. Jean? Guido? Koen? JIJ?

#6 Limburg International from Zachte G TV on Vimeo.

Ja, Limburg ligt wel degelijk centraal. Er zijn hier binnen 100 km 2 wereldsteden, Brussel en Keulen en meerdere kleinere steden met een enorm cultureel aanbod: Hasselt, Luik, Aken, het Ruhrgebied en Eindhoven (Groningen eat your heart out). Toch zijn de grenzen in ons hoofd vaak sterker dan we denken. Ik heb vrienden die naar Paradiso gaan om een bandje te zien, terwijl dit bandje ook in de AB in Brussel speelt, of zelfs in de Velinx in Tongeren. Dat is toch vreemd? Gek genoeg weet iedereen het vliegveld van Luik of Düsseldorf te vinden als het om retourtje Kreta gaat. Maar wie is er ooit in Insel Hombroich geweest?

Ja, bij Limburg denken mensen toch voornamelijk  aan glooiende heuvels, kabbelende beekjes, opulent bloesemende fruitbomen. Rust. Natuur. Niet onmiddellijk de termen die je associeert met bruisende creativiteit. Is dat een minpunt? Nee! Is grootstedelijke agglomeratie de enige plek waar cultuurmakers en creatief ondernemers kunnen floreren? Natuurlijk niet. Natuur geeft rust en inspiratie. De romantische gedachte van de natuur als inspiratiebron is al zo’n beetje twee eeuwen verbonden met de kunsten. Al is er op het  westelijk  deel van het Europese continent nog amper een plek te vinden die echt ver van de bewoonde wereld is. Een plek met waarlijk wilde natuur. Op het Gaia-park na is de natuur in het Limburgse land wel wat braver, maar kan desalniettemin tot inspiratie dienen. Of simpelweg als rust en ontspanning.  Een hernieuwde interesse in natuur en milieu lijkt ingezet. Door de aandacht voor groene thema’s als Cradle 2 Cradle en global warming.  Wellicht beleven we de herleving van de romantische gedachte? Een nieuwe romantiek. Inspiratie door rust en natuur, maar via het net verbonden met de wereld. Romantiek 2.0?

Ja, op sommige gebieden is Limburg zwak. Het Culturele en creatieve landschap is onontgonnen volgens de één en brak land volgens de ander. Maar dit houdt hoe dan ook in dat er sprake is van kansen.  Kansen op een pioniersrol. Kans op een geheel eigen visie die je hier kunt ontwikkelen. Los van de Randstad. Geen verstikkende snobistische en aristocratische scene. Ruimte. Een gebied met 6 miljoen mensen dat nog niet uitpuilt van cultuurmakers en creatief ondernemers.

Nee, Limburg ligt niet meer am Arsch der Welt. De rest van de wereld komt dichterbij, globalisering staat ook in de Peel en het Geuldal op de stoep. Grafisch ontwerpers kunnen wereldwijd werken, zonder van hun bureau op te staan. Een animator uit Vaals schijnt te hebben meegewerkt aan Star Wars, gewoon vanuit Vaals.

De vraag is of dat dan voldoende is voor een bruisend klimaat, waarom zouden we in hemelsnaam nog culturele en creatieve broedplaatsen als Q4 in Venlo of de AINSI in Maastricht moeten hebben? Blijkbaar is face to face nog steeds makkelijker en levert meer op. En, ja, ik kan uit eigen ervaring zeggen dat bij een biertje de beste ideeën naar boven komen en deals beklonken worden. Laten we daar nou net goed in zijn, biertjes drinken (en maken). Dus, om het gewapend tegen cynisme, maar eens lekker te verpakken: creatieve en culturele hubs temidden van natuur en rust die tegelijkertijd verbonden blijven met de rest van de wereld door nieuwe media en communicatiemiddelen. Via Twitter ben ik op een bankje aan de Geul getuige van de opening van een galerie in Rotterdam. Daar geniet ik van de schoonheid, waarschijnlijk de enige remedie tegen cynisme.

Bekijk het stroomschema met de aanloop voor MCH2018 >>

#4 Maastricht Culturele Hoofdstad 2018! from Zachte G TV on Vimeo


Praat mee over de volgende stelling:

Hoe denk jij dat Maastricht de samenwerking met de (Eu)regio moet aangaan?

Ken jij goede voorbeelden? Inspirerende personen die de samenwerking body kunnen geven? Heb je wellicht een alternatieve naam met een wat meer Euregionale uitstraling? Eutropolis 2018?

Reageer op de stelling:

Is Maastricht klaar voor culturele hoofdstad 2018?

#3: Maastricht Culturele Hoofdstad 2018? from Zachte G TV on Vimeo.

Maastricht als Culturele hoofdstad in 2018? Egid gaat op zoek naar de voor en tegens en evalueert tussendoor het huidige culturele klimaat in Maastricht.

Tijdens het debat zijn een aantal stellingen behandeld. Zachte G is benieuwd hoe jij over deze stellingen denkt.
Dit zijn de stellingen:

Deel 1: Hoe staat Maastricht er nu voor?

1. Het traditionalisme van de Maastrichtse cultuur en samenleving is een belemmering voor de ambitie om in 2018 Culturele Hoofdstad van Europa te worden.
2. (Eu)regionale samenwerking is veel woorden en weinig daden, het speelt vooral in de hoofden van de beleidsmakers en niet in de culturele praktijk.

Deel 2: Toekomstvisie MCH 2018.

1. Hoe ziet Maastricht als Culturele hoofdstad er in uw ideaalbeeld uit? Wat mag er absoluut niet ontbreken?
2. Maastricht moet dat versterken waar ze goed in is. De Maastrichtse maat is leidend. Een v/d Ende concept past hier bijvoorbeeld niet in.

Bekijk het verslag >>

Maastricht moet gaan voor de kandidatuur van Culturele Hoofdstad in Europa in 2018. Dat gaat gebeuren in hechte samenwerking met de euregionale partnersteden Aken, Hasselt, Luik, Heerlen en Sittard-Geleen en de provincies Belgisch en Nederlands Limburg en Luik. Bij de kandidatuur van Maastricht staat voorop dat dit moet leiden tot een versterking van de economische structuur en het imago van Maastricht als internationale cultuurstad van allure.

Dat betekent onder andere dat de komende 10 jaren het cultuuraanbod verbeterd moet worden en het euregionale productieklimaat versterkt en dat culturele organisaties en de onderwijsinstituten actief moeten inzetten op internationale samenwerking. De kandidatuur moet leiden tot een sterk Europees en cultureel profiel, groei van de werkgelegenheid en het aantal internationale bezoekers en bestedingen.

Dit zijn de belangrijkste punten uit het voorstel dat het Maastrichtse College van B&W aan de gemeenteraad heeft gedaan. Het College baseert zich hierbij op de uitkomsten van de zogeheten Verkenningsfase, waarin haalbaarheidsonderzoeken gedaan zijn naar de mogelijkheden van Maastricht om zich kandidaat te stellen. Die uitkomsten zijn positief, zowel waar het gaat om het enthousiasme uit het culturele veld zelf en de kansen op een succesvolle kandidatuur, als ook de economische effecten die een uitverkiezing tot culturele hoofdstad oplevert.

Een belangrijke basis vormen de nu reeds in de stad aanwezige culturele instellingen, het kunstvakonderwijs en de kennisinstituten. Maastricht is daarmee een stad van culturele carrières voor makers, bewoners en bezoekers. Naast het cultuurhistorisch verleden , dat overal in de stad zichtbaar is, is Maastricht ook een stad met een grote Europese betrokkenheid, zoals de Eurotoppen van 1981 en 1991 en het Verdrag van Maastricht hebben laten zien. Maastricht maakt deel uit van de Euregio met zijn diverse breuklijnen, vooral die tussen de Germaanse en Latijnse cultuur, die in dit gebied tegen elkaar aanschuren. Sporen daarvan zijn veelvuldig terug te zien in het gedrag van de mensen en de taal. In dit gebied, met verschillende cultuurvormen en drie verschillende talen kun je spreken van een ‘eenheid in verscheidenheid’; die de basis moet vormen voor de verdere ontwikkeling van een eigen, herkenbaar identiteitsgevoel, dat door de bewoners als zodanig beleefd kan worden, hun trots op de streek kan versterken en bewoners inspireert tot nieuwe ontwikkelingen.
Knelpunten

In hun voorstel signaleren B&W ook knelpunten, zoals het vinden van een goede balans bij de programmering van het jaar 2018, waarbij evenwicht gevonden moet worden tussen:

• artistieke visie en politieke belangen
• traditionele cultuur en moderne kunstuitingen
• hoogwaardige kunstprojecten versus lokale initiatieven
• gevestigde culturele posities versus onafhankelijk groepen en kunstenaars
• toeristische belangen versus de wensen van de bewoner
• bekende activiteiten versus nieuwe innovatieve activiteiten
• professionele kunst versus amateurkunst
• Eigen producties

Omdat de Euregio wordt gekenmerkt door een meertalige en multiculturele structuur, zal het cultuuraanbod zich in 2018 specifieker moeten richten op het meertalige en gevarieerde culturele karakter van de bewoners. Dan is het niet voldoende om alleen producties van elders binnen te halen, maar moet er volop ruimte zijn voor kwalitatief sterke eigen producties, die herkenbaar zijn voor de bewoners.

Financiën

Vergelijking met eerdere Europese hoofdsteden leert dat een investering van zo’n 80-miljoen euro nodig is om in 2018 met en acceptabel en aansprekend programma te komen. In dit bedrag zijn de kosten opgenomen voor programmering, promotie/marketing, organisatie, en evaluatie. Dit bedrag wordt opgebracht door de deelnemende steden en provincies, de Nederlandse overheid en private partners en sponsors. Van Europa komt slechts een kleine bijdrage.

De voorbereidingsfase, inclusief de periode dat het bidbook onderwerp is van de jurering vanuit de Europese Commissie, gaat naar schatting zo’n 18-miljoen euro kosten. Naast de kosten voor organisatie, marketing, communicatie en lobby zijn hierin vooral kosten ingeraamd voor extra culturele projecten, die de ambities van Maastricht en de regio om Culturele Hoofdstad te worden meer zichtbaar maken aan het publiek.

Economisch Rendement

Internationale studies laten zien dat cultuur de economische en sociale ontwikkeling stimuleert en een bijdrage levert aan innovatie, educatie, integratie van verschillende bevolkingsgroepen en een aantrekkelijk vestigingsklimaat voor bedrijven. Het is belangrijk te weten dat in het geval van een Europese Hoofdstad het vooral de overheden zijn, die investeren, terwijl de opbrengsten veel meer terecht komen bij economische en culturele bedrijven en instellingen.

Een economisch effectenonderzoek door Ecorys laat zien dat een goede aanpak kan leiden tot een forse groei van het aantal banen en bestedingen, zowel in 2018 als in periodes vooraf en na 2018.

Provincie Limburg

De provincie Limburg en de gemeente Maastricht hebben samen besloten de economische, culturele en sociale vitaliteit van de stad te bevorderen. Op de terreinen van fysieke culturele infrastructuur, kunstvakopleidingen, culturele en kunstinstellingen en de inhoudelijke programmering zullen de krachten gebundeld worden. Afspraken hierover worden vastgesteld in een convenant, dat binnenkort getekend zal worden.

Volgens wethouder Jean Jacobs van cultuur is het logisch dat Maastricht, samen met de andere steden in de Euregio, voor de titel van Culturele Hoofdstad gaat: “Het is een belangrijk voertuig voor het mentale ontwikkelingsproces dat de stad moet doormaken, zoals ook de universiteit, TEFAF en de Europese verdragen voertuigen waren en/of zijn voor de groei van de stad. In die mentale ontwikkeling spelen de culturele carrières een centrale rol, als kapstok voor onder meer de overgang van alleen reproduceren naar ook produceren. ‘Er zijn nog vele stappen te zetten om die carrières te vervolmaken en ik denk dat we met een duidelijke stip aan de horizon, die uitdaagt tot ontwikkeling, de grote potenties in de stad beter kunnen richten, zowel bij de bevolking als bij de instituten.’

Die stip zou, als eindresultaat van de mentale ontwikkeling van Maastricht, idealiter in 2018 bereikt moeten zijn, al vindt Jacobs het proces ernaartoe en de periode daarna veel interessanter. ‘Het wordt spannend te zien wat er gebeurt op 1 januari 2019. Als de effecten van de titel Culturele Hoofdstad dan snel verdwijnen, hebben we het niet goed gedaan. Daarom is 2020 eigenlijk belangrijker. Dan moet duidelijk zijn dat Maastricht als stad voorgoed is veranderd. Dat er als gevolg van het creatief kunnen denken een opener en toleranter klimaat is ontstaan. Dat er meer plaats is voor innovatie. En dat dit een aantrekkelijke stad is om in te wonen en kinderen in op te voeden. Kortom: een stad die haar poorten definitief heeft geopend en de wereld naar binnen haalt,’aldus wethouder Jacobs.

De gemeenteraad neemt in haar vergadering van 16 december een officieel besluit over de kandidatuur van Maastricht.

Bron: Gemeente Maastricht

“De Euregio Maas-Rijn, met Maastricht als centrum, is als een scharnier waar verschillende culturen samenkomen.” De Euregionale Groenen stellen dat in het Europa van de toekomst de Euregio’s een belangrijke rol zullen spelen. “In 2018 krijgt deze Euregio de kans de handen ineen te slaan en haar culturele dynamiek tot uiting te laten komen.

MCH 2018 is namelijk meer dan Maastricht alleen. MCH 2018 is ook Hasselt, Luik, Aken, Sittard-Geleen en Heerlen.” De ondersteuningsverklaring is terug te vinden op de afdelingswebsites van GroenLinks Sittard-Geleen.

Bron: GroenLinks Maastricht